Het is een donkere ochtend. Ik zit een bus te denken aan wat de dag brengen zal. Ook denk ik aan de dönertent van gisteren. De dönerscheerder leek op Robbie D. Het is de ochtend. STS start eindelijk met nieuwe opnames! Klaas heeft zijn jaren in de afkickkliniek achter de rug, Sjef is teruggekeerd van zijn solotour door India en Stink bleek langere telomeren te hebben dan medisch specialisten voor mogelijk hielden. En ik, tja, ik had niet gedacht dat dit nog zou gebeuren. Teveel tijd heb ik gestoken in het meester worden over de Afghaanse Diepzeebongo, zonder resultaat. Ik baal nu dat ik mijn oude instrument weer ter hand moet nemen, omdat ik de beheersing erover nog steeds mis. Op de andere hand, zoals Edelsteen zou zeggen, wat zou STS zijn met een strakke bassist? Géén STS zeg ik u, neen, dan zou ik eerder Toto zeggen. Of later, want ik ben niet zo snel. Afin, ik kan niet wachten tot er een krachtige ‘BOOOOOOOOOF’-brul simultaan uit de kelen van mijn lieve vriendjes zal schallen. Het wordt vast weer direct als vanouds, ik zeg u: STS is terug.